بیدل ترم از «بیدل» در دهلی آغوشت
جز شعر نباشد کاش پیراهن و تنپوشت
من زاگرس پیرم با جنگلی از اندوه
از من چه میخواهی؟ فریاد بزن در کوه
هر سنگ من از کوهی، همزاد بلوط و باد
تا دست به تنبورم، یادت نرود از یاد
چون روی بگردانی با نقش و نگار و رنگ
ببری شدهام کز هول افتاده به رود گنگ
هرچند که معمار اندوهم و غمگینم
صد تاجمحل را در اندام تو میبینم
هر سنگ من از کوهی، همزاد بلوط و باد
تا دست به تنبورم، یادت نرود از یاد
ای کاش رسد روزی، آن رو که ما با هم
در یک گِره افتیم و آتش بچرخانم
با دست خودت من را آباد کن از شادی
مستعمره را رویا، چیزی به جز آزادی؟
هر سنگ من از کوهی، همزاد بلوط و باد
تا دست به تنبورم، یادت نرود از یاد
جز شعر نباشد کاش پیراهن و تنپوشت
من زاگرس پیرم با جنگلی از اندوه
از من چه میخواهی؟ فریاد بزن در کوه
هر سنگ من از کوهی، همزاد بلوط و باد
تا دست به تنبورم، یادت نرود از یاد
چون روی بگردانی با نقش و نگار و رنگ
ببری شدهام کز هول افتاده به رود گنگ
هرچند که معمار اندوهم و غمگینم
صد تاجمحل را در اندام تو میبینم
هر سنگ من از کوهی، همزاد بلوط و باد
تا دست به تنبورم، یادت نرود از یاد
ای کاش رسد روزی، آن رو که ما با هم
در یک گِره افتیم و آتش بچرخانم
با دست خودت من را آباد کن از شادی
مستعمره را رویا، چیزی به جز آزادی؟
هر سنگ من از کوهی، همزاد بلوط و باد
تا دست به تنبورم، یادت نرود از یاد
لطفا نظر خود را بنویسید